Review: Missin'Link eindejaarsparade 2009 |

Lees het review op de vervolg-pagina. Big up naar Victorious voor het review!

Kan je beter naar een concert gaan waar je heel veel van verwacht, of naar een concert waar leuke namen op de flyer staan, maar waar je niet veel van verwacht. Persoonlijk denk ik dat laatste, iedereen is wel eens naar een concert geweest van iemand die je erg respecteert als artiest, maar de avond viel zwaar tegen. Met deze instelling ging ik ook op vrijdag 18 december naar de Watt. De avond beloof een mooie te worden, en ik ging er met een hoge verwachting naar toe. Waarom? Dan heb je vast de flyer niet gezien..de line-up bestaat uit; M.O. & Brakko, Skinto, Kleine Jay & Cartez, Steen, Spackees, Turk, Hef, GMB, Jiggy Dje en als host Sean Price. Sean Price? Host?! Juist, die gedachtegang had ik dus ook. Aan het begin van de avond bleek mijn gedachte te kloppen, omdat Sean P die zelf aangaf toen hij de eerste artiest introduceerde (in de zin van; I know nothin’ bout hostin’ a party, I only rock party’s, but fuck it)

M.O. & Brakko bijten het spits af, de zaal was nog tamelijk rustig, maar er waren genoeg boys die vooraan stonden om de zaal op te hypen. De 2 mannen deden vooral tracks van hun nieuwste album. Het afwisselen tussen de beide mannen die erg vaardig zijn als het gaat om hun mening te laten horen via een old skool vibe van beats. Naar mijn smaak, een erg goede beginner van de show en zeker een van de top optredens van de avond. Bij deze gelijk een shout-out naar hun DJ, geen idee of dit hun vaste DJ was, maar that girl is hot! (Holla at me;))

Nadat de twee heren van het podium verdwenen, nam Skinto het stokje over. De rauwe HipHop sounds verdween in de zaal, en de harde opgehypte beats pompten letterlijk door het gebouw. Wat me altijd opvalt aan Skinto is de liefde die hij in zijn muziek verwerkt, staat deze man op het podium, zie je dat hij hier thuis hoort en dat hij dit met heel zijn hart doet, iets waar ik respect voor heb.

Sean P stapt weer op het podium, en over in de zaal hoor je de letter P schreeuwend door de zaal heen galmen. Dit kwam niet door de rapper zelf, maar door de mensen die speciaal naar de Watt waren gekomen. Op deze moment merk je maar weer, hoe een rapper als Sean Price in de underground scene gewaardeerd word! Nadat de fans om een Freestyle vroegen, gooide Price er 2 nieuwe tracks uit afkomstig van zijn mixtape “Kimbo Price”. Wel merkte ik dat hij nog niet helemaal in zijn element was, hij kan beter! Sean Price gaf zijn mic door aan Spacekees.

Spacekees moet het meer van zijn imago hebben, dan van zijn tracks. Zijn cd “Meer Ruimte” was voor mij een grote teleurstelling omdat ik het oude album “Spacekees en Terilekst” nog steeds met vreugde luister. Dit kan misschien ook komen omdat Terilekst de beats verzorgde en op het nieuwe album weinig tot niet. Terug naar de show, mensen gaan los zodra ze “Ik Wil Een Meisje” horen, ook als Turk een verse mee komt spitten op de track “Paars”. Voor de rest verliest de show mijn interesse, het is dat kees, kees blijft anders had ik een korte “rook-pauze” genomen..

Toen deed Sean Price zijn werk goed, hij kwam het podium op en introduceerde de volgende rapper op de beste manier dat het maar kan; “Eh yo, this is the most crazy ass motherfucker i’ve met”. Wat moet je nog meer zeggen? Uhu, Steen.

Bier, harde teksten, af een toe werd de hiphop afgewisseld door harde hardcore, veel scheldwoorden en nog meer kanker. Dit is eigenlijk de show in het kort samen gevat. Niet mijn ding, maar wel gewaardeerd op deze vrijdag avond in de Watt. Wel wat minder voor dat ene mannetje (11 jaar) die samen met zijn moeder naar de Watt kwam, wat zal die moeder op dat moment gedacht hebben?

Nadat de eerste helft van de show erop zat, zou je denken dat je een beetje moe word van het staan enzo? Daar heeft het management goed op ingespeeld, Kleine Jay en Cartes klimmen de stage op. Welke rapper is drukker dan Kleine Jay (Skinto tel ik niet mee in deze). De leuke woord spellingen, catchy refreinen en onderwerp keuze, maken het duo tot wat ze zijn. Ze blijven trouw aan hun eigen concept, Big-Up..what more can is say?

Na weer een korte Freestyle sessie van Sean P, kwam Turk. Persoonlijk keek ik hier erg naar uit, omdat ik weet dat hij een show neer kan zetten. Hij begon met het vertellen over zijn nieuwe aankomende album, De Kassier. Hiervan heeft hij gelijk een paar tracks gedaan. Alles wat hij spit, spit hij duidelijk, dus hoor je een track voor het eerst, kan je Turk volgen. Dit is natuurlijk een belangrijk iets als je een nieuwe track gaat doen. Classics kwamen langs als “Be On The Kijkuit Pt 2” en de banger “DoughBoy”. Voor mij was het de eerste keer dat ik de track hoorde, en ik vond deel 1 een van de hardste track van vorige jaar, dus “De Liefde 2” was voor mij een mooi geschenk. Deze track staat overigens op de Winne/Patta mixtape; So So Lobi, die je natuurlijk ook hier op ScarBlog kan downloaden. Gewoon beetje naar beneden scrollen, en there it iz. Een hoogtepunt van de avond, Turk.

P kwam weer de stage opwankelen, en vroeg ons alle; “Who uses drugs?” Dat was zijn inleiding om een pauze in te lassen, zodat alles klaar gezet kon worden voor GMB en zijn band. Na 15 minuten in een veel te druk rook hok te hebben rond gehangen was het weer tijd om onze hoofd te knikken.

Band klaar, GMB klaar, fans klaar..de show ging weer verder. Door de funky live sound en de zuivere stem van GMB was het een mooi geheel. Als je de muziek kent hoef ik je verder niet veel uit te leggen, ken je het niet, het is een mix van HipHop, Reagge en Soul. Het was een show vol gevoel, eentje die uniek is tijdens dit soort HipHop gevulde shows.

De tijd is aangebroken voor veel mensen, het optreden waarvoor ze speciaal afgereisd waren naar Rotterdam. Misschien omdat ze de release party hadden gemist, omdat deze uitverkocht was, of omdat ze hem gewoon hard vinden(no homo). Eeeehh, Hef Bundy. Vooral tracks van zijn nieuwe album, tracks als “Vergeef Me” samen met zijn broertje Crooks waren hard. De posse cut “9 Strepen” kwam ook nog langs, waar Hef zijn verse deed, en Turk ook nog zijn verse deed. De chillende maar toch harde boom bap sound van de track “Overal” bracht een goede sfeer in de zaal. Wat een aanhang heeft die man, had ik nooit verwacht. Wel grappig om hem te horen over dikke bakken, en hem dan aan het eind van de avond aan te treffen in een Mini, Eeeehhh!

Sean Price was het zat, hele avond om het half uur iemand aankondigen zonder zelf echt los te gaan, in Nederland verblijven waar de groene groente veel sterker zijn dan zijn land van herkomst. Tja ik kan het begrijpen en was ook niet heel verstandig om op deze manier te doen door het management. Sean kwam kort het podium op, en introduceerde de leider van het Ark team, de punchline keyzer.

Hoe vaak heb ik Jiggy al op podium gezien? Het begin van zijn DAC carrière, zijn Noah’s Ark debut, zijn release van De Ark De Triomf. Dus ik stelde me er niet heel veel van voor, maar toch was dit het hoogte punt van de avond. Laat me vertellen waarom, de eerste track “De Ark De Triomf” knalde er lekker in, en zette de sfeer. Het kunstje dat hij elke keer doet met Frankie Boxcutta (DJ) met de track “Ik Ben Er Nog” blijft altijd nice om te checken. De track “Moevuh” om de crowd op te hypen, samen met zijn Ark team creëerde een mooie pit. Toen kwam de track “Superster”, verassing of niet, Winne kwam het podium op rennen, het was goed om deze mannen samen te zien. Wat daarna gebeurde was in mijn ogen een legendarisch moment in de Nederhop. Rappers als Turk, Jiggy, Winne, Crooks, Hef, Duvel, Feis, Spacekees, Skinto, Kleine Jay en de vele DJ’s die er die avond waren stonden allemaal tegelijk op stage om een feest ervan te maken. De track “Ik Heb Je” begonen door de speakers te klinken en de begin sample werd geloopt. Waardoor alle deze mensen aan het rand van het podium gingen staan, hun Ark in de lucht gooide (jeweettoch) en mee gingen bouncen op de beat. Beat klapt erin, het hele podium ging los. Wat een mooi moment, iets dat je niet aan zult treffen bij de vader van onze scene, in Amerika.

Op de flyer stond; een tip: “Boombyeyeah” dat natuurlijk op de track van Sean Price slaat. Ik ga er dus vanuit dat we een afsluitend (mini)optreden krijgen van onze underground held. Maar helaas, hij kwam het podium op, om te vertellen dat het afgelopen was. Een iets te dronken man probeerde nog een Freestyle uit P te halen, dat lukte hem deels. P spitte een bar of 12, but that’s it.

Een zeer geslaagde avond, jammer dat Sean de host was, en niet de hoofdact. Maar het belangrijkste; ik stond daar, en realiseerde, wat een fijne scene is het toch in Nederland. Wat is er belangrijker dan dat?

Victorious©